NOWY WYROK TK - ZASADY USTALANIA PODSTAWY WYMIARU SKŁADEK ZUS NIEZGODNE Z KONSTYTUCJĄ!
Przepis § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, przez to, że nie dotyczy zleceniobiorców (...) w zakresie wartości świadczeń rzeczowych wynikających z przepisów o bhp oraz ekwiwalentów za te świadczenia (...), a także ekwiwalentów pieniężnych za pranie odzieży roboczej, używanie odzieży i obuwia własnego zamiast roboczego, jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP.
Wyrok TK z 16 lutego 2010 r., P 16/09
Stan faktyczny: Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stanowi przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z wyłączeniem m.in. wartości świadczeń rzeczowych wynikających z przepisów o bhp oraz ekwiwalentów za te świadczenia wypłacane zgodnie z przepisami wydanymi przez Radę Ministrów lub właściwego ministra, a także ekwiwalentów pieniężnych za pranie odzieży roboczej, używanie odzieży i obuwia własnego zamiast roboczego oraz wartości otrzymanych przez pracowników bonów, talonów, kuponów lub innych dowodów uprawniających do otrzymania na ich podstawie napojów bezalkoholowych, posiłków oraz artykułów spożywczych, w przypadku gdy pracodawca, mimo obowiązku wynikającego z przepisów o bhp, nie ma możliwości wydania pracownikom posiłków i napojów bezalkoholowych (§ 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe). Zdaniem ZUS wyłączenie to dotyczy tylko osób pozostających w stosunku pracy. A zatem nie obejmuje przychodów osiąganych przez zleceniobiorców ze wskazanych tytułów. Sąd Okręgowy w Gliwicach skierował jednak pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego, czy takie różnicowanie jest zgodne z prawem.
Uzasadnienie TK: Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych oraz Kodeks pracy nie dają podstaw do wyłączenia zleceniobiorców z zakresu podmiotowego przepisu, którego dotyczyło pytanie Sądu Okręgowego (regulacji o charakterze wykonawczym).
Zastosuj w praktyce: Przepis, który był przedmiotem rozstrzygnięcia TK, traci moc obowiązującą z upływem 12 miesięcy od ogłoszenia omawianego wyroku w Dzienniku Ustaw (w momencie oddania do druku marcowego numeru miesięcznika wyrok nie został jeszcze opublikowany w Dz.U.).
Ważne! Ministerstwo Pracy zadeklarowało, że pracuje nad zmianą rozporządzenia, „mając na uwadze wątpliwości co do jego zgodności z konstytucją oraz fakt, iż zjawisko zatrudniania osób fizycznych na podstawie innej, niż umowa o pracę ma duże znaczenie społeczne".
Chcesz wiedzieć więcej - wypróbuj bezpłatnie poradnik "Dokumentacja kadrowa"
